Metody leczenia przerostu migdałka gardłowego

Leczenie przerostu migdałka gardłowego jest głównie chirurgiczne, można też podjąć próbę leczenia farmakologicznego (aczkolwiek często jest one mało skuteczne). Natomiast przed przystąpieniem do leczenia operacyjnego niezbędne jest wykluczenie takich dolegliwości jak: alergia, niedrożność nosa spowodowaną inna przyczyną (skrzywienie przegrody, przerost małżowin nosowych) czy nadkażenie jamy nosa, refluks żołądkowo-przełykowy lub choroby pasożytnicze, których objawy mogą być podobne do objawów przerostu migdałka gardłowego.

Zabieg usunięcia migdałka gardłowego (tzw. adenotomia/adenektomia) wykonywany jest w całkowitej narkozie. Operacja polega na ścięciu przerośniętego migdałka gardłowego za pomocą specjalnego noża, zwanego adenotomem. Krwawienie zwykle ustępuje samoistnie. Najczęstszy wiek wykonywania adenotomii to 3 -8 rok życia. W ściśle określonych sytuacjach może być on jednak wykonywany również we wcześniejszym jak i późniejszym wieku.

W przypadkach klinicznych kiedy z przerostem migdałka gardłowego występują nawracające zapalenia ucha środkowego z utrzymującym się niedosłuchem, zalecane jest jednoczasowe wykonanie adenotomii z paracentezą (nacięciem błon bębenkowych) i ewentualnie wg wskazań założeniem drenażu wentylacyjnego jamy bębenkowej. Dren ten umożliwia stałe, przedłużone (od kilku do kilkunastu miesięcy) połączenie ucha środkowego ze środowiskiem zewnętrznym.